No products in the cart.
چگونه ماندگاری عطر را افزایش دهیم؟ بررسی تفاوت اسانس روغنی، ادکلنی و فیکساتورها
ماندگاری و خط بوی عطر یکی از چالش های مهم مصرف کنندگان، عطارها و فروشندگان اسانس است. بسیاری از افراد هنگام خرید عطر متوجه می شوند که بوی اولیه محصول بسیار قوی و جذاب است، اما پس از گذشت یک یا دو ساعت اثر چندانی از آن روی پوست یا لباس باقی نمی ماند. برای درک بهتر این موضوع، باید ساختار شیمیایی عطر، تفاوت میان اسانس روغنی، اسانس ادکلنی و نقش کلیدی فیکساتورها (تثبیت کننده ها) در فرمولاسیون بررسی شود.
در این مقاله از سالیت ای اسانس به صورت گام به گام و فنی، عوامل موثر بر ماندگاری عطر و شیوه ترکیب استاندارد این متریال ها را تحلیل می کنیم.
فهرست مطالب
اساس ساخت هر عطری، ماده معطر یا همان اسانس خالص است. با این حال نوع فرآوری و پایه این اسانس ها تفاوت های ساختاری ایجاد می کند:
اسانس روغنی کنسانتره خالصی از روغن های معطر طبیعی یا سنتتیک است. این ماده فاقد الکل بوده و قوام روغنی دارد.
زمانی که اسانس روغنی با الکل دناتوره (الکل مخصوص عطرسازی بدون بو) و درصدی آب مقطر یا فیکساتور ترکیب می شود، عطر ادکلنی حاصل می گردد.
فیکساتورها موادی شیمیایی یا طبیعی با وزن مولکولی بسیار سنگین و نقطه جوش بالا هستند. وظیفه اصلی فیکساتور در عطرسازی عبارت است از:
اگر به عنوان فروشنده اسانس فعالیت دارید یا قصد دارید عطر شخصی خود را با ماندگاری بالا بسازید، رعایت نکات زیر ضروری است:
یکی از خطاهای رایج در ساخت عطر، استفاده بیش از حد از اسانس روغنی برای دستیابی به ماندگاری است. اگر نسبت اسانس به الکل بیش از ۵۰ درصد باشد، عطر دچار خفگی ساختاری شده و به درستی از نازل اسپری نمی شود. استاندارد مناسب برای غلظت ادوپرفیوم (EDP):
پس از مخلوط کردن اسانس روغنی با الکل و فیکساتور، نباید بلافاصله از آن استفاده کرد. عطر نیاز به دوره استراحت یا اصطلاحا خوابیدن دارد. در این مدت (حداقل ۲ الی ۴ هفته)، پیوندهای مولکولی میان الکل و مولکول های اسانس پایدار می شوند. این مرحله باعث شفافیت رایحه و ماندگاری به مراتب بالاتر خواهد شد.
عطر روی پوست های خشک به سرعت محو می شود زیرا چربی های طبیعی برای به دام انداختن مولکول های بو وجود ندارد. زدن یک لایه وازلین یا لوسیون بدن بدون بو پیش از اسپری کردن عطر روی نقاط نبض دار (مچ دست، زیر گوش، ترقوه) طول عمر رایحه را تا دو برابر افزایش می دهد.
عوامل تخریب کننده اسانس شامل حرارت، نور فرابنفش و اکسیژن هستند. نگهداری بطری عطر در محیط های گرم یا در معرض تابش مستقیم آفتاب ساختار شیمیایی نت های عطر را به سرعت تجزیه می کند. بطری باید در مکانی خنک، تاریک و با درب محکم بسته نگهداری شود.
خیر. فیکساتور در کنار درصد خلوص اسانس و مهندسی هرم بویایی موثر است. اگر اسانس پایه کیفیت پایینی داشته باشد، حتی حجم بالای فیکساتور نیز ماندگاری مطلوبی ایجاد نخواهد کرد.
اسانس های خنک عمدتا از نت های مرکباتی، گیاهی و آبی تشکیل شده اند که وزن مولکولی پایینی دارند و زودتر تبخیر می شوند. در مقابل، اسانس های گرم که حاوی چوب، چرم، مشک و ادویه جات هستند، وزن مولکولی بالاتر و پایداری ذاتی بیشتری دارند.
خیر. آب مقطر صرفا برای شکستن تندی الکل و کاهش سوزش در مقادیر بسیار جزئی (کمتر از ۳ درصد) اضافه می شود. استفاده بیش از حد از آب باعث کدر شدن مایع عطر و جدایی فاز روغنی خواهد شد.
دستیابی به بهترین ماندگاری و پخش بو نیازمند تعادل دقیق میان اسانس روغنی خالص، الکل عطرسازی باکیفیت و فیکساتور استاندارد است. اسانس های روغنی ماندگاری طولانی روی بافت دارند اما برای رسیدن به خط بوی دلخواه و پراکندگی در محیط، باید به شیوه علمی با حلال های مناسب و فیکساتورهای تایید شده فرآوری شوند. انتخاب منابع تامین معتبر برای اسانس های دارای استاندارد جهانی، کلید تضمین ماندگاری و عدم حساسیت زایی محصول نهایی است.